Astma, czyli problemy z IgE

Ciągle jeszcze zdarza się niemało zgonów w toku ostrych ataków astmy, a na pewno większości można zapobiec. Astma, inaczej dychawica oskrzelowa, zwykle zaczyna się w dzieciństwie. U ponad 60 procent osób jej objawy pojawiają się przed ukończeniem pięciu lat. Jest ona przyczyną około połowy chronicznych chorób, przez które dzieci najczęściej opuszczają szkołę. Cierpią na nią częściej chłopcy niż dziewczęta. Rozwija się również, i to dość często, u osób dorosłych. Miałem kilku pacjentów, którzy przedtem nigdy nie chorowali na płuca, a nagle dostali astmy, będąc już po siedemdziesiątce.

Wbrew dość powszechnie pokutującemu przekonaniu, ani alergia, ani astma nie mają na ogół charakteru psychogennego. Mimo że stress, złość, niepokój, strach czy frustracja mogą nasilić napad astmy lub nawet go wywołać, to nie one są przyczyną choroby. Jest natomiast prawdą, że to astma – gdy przybiera postać przewlekłą i zaczyna utrudniać chorym normalne życie – jest stresogenna i zmienia zachowanie, zwłaszcza u dzieci. Takie dzieci stają się kalekami pod względem społecznym i psychicznym, a przecież obecnie można uniknąć podobnej tragedii.

U osób cierpiących na przewlekłą astmę drogi oddechowe prowadzące do płuc i ich rozgałęzienia w płucach są przez większość czasu nieco zwężone. Wynika to z tego, że są one u astmatyków podatne na stany zapalne z towarzyszącym obrzękiem błony śluzowej. W czasie ostrego napadu astmy drogi te jeszcze bardziej się zwężają, utrudniając znacznie przepływ powietrza z płuc i do płuc. Przepływ powietrza dodatkowo hamują masy gęstego, lepkiego śluzu.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kategorie