Jak chronić się przed osteoporozą po menopauzie?

Zacznijmy od diety. Wiele osób przestrzega obecnie diety ubogiej w cholesterol, aby zapobiec miażdżycy. Argumenty za i przeciw takiej diecie są rozpatrywane w innym miejscu tej książki. Jakiekolwiek jednak są jej zalety, zasadniczo redukuje ona spożycie nabiału – mleka, sera i śmietany, należących do najbogatszych źródeł wapnia. Kobiety, które już od młodości zaczynają się odchudzać i przez długie okresy bywają na niskokalorycznej diecie, w rezultacie spożywają za mało wapnia, ponieważ produkty bogate w ten pierwiastek są przeważnie wysokokaloryczne. Zważywszy, że niskie spożycie wapnia, zarówno przed, jak i po menopauzie, sprzyja rozwojowi osteoporozy, każdy w wieku powyżej trzydziestu pięciu lat, a szczególnie kobieta, musi uzupełniać niskokaloryczną dietę wapniem. W przeciwnym wypadku należy liczyć się z realnym zagrożeniem osteoporozą w późniejszym wieku.

Zapotrzebowanie na wapń zależy od wieku. Przeciętnie człowiek potrzebuje, moim zdaniem, przynajmniej iooo mg (i g) dziennie. Uważam, że zalecane przez większość specjalistów od żywienia dzienne dawki 600-800 mg, czyli poniżej 1 g, są za małe, nawet dla starszych mężczyzn. Przeciętna kobieta prawdopodobnie zjada w różnych produktach tylko 450 do 550 mg dziennie. Jeśli rygorystycznie przestrzega diety ubogiej w cholesterol, dawka ta staje się jeszcze mniejsza. Kobiety po wejściu w okres przekwitania powinny dostarczać organizmowi nie mniej niż 1500 mg wapnia dziennie. W przypadku stwierdzonej osteoporozy wskazane jest spożywanie dwóch do trzech gramów (2000 do 3000 mg) dziennie.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kategorie