Jakie leki?

Jakie leki stosować, aby zapobiegać atakom astmy? Powiem o tych, których skuteczność jest mi znana. Zmieniły na lepsze życie wielu moich pacjentów, których astma czyniła przedtem inwalidami. Zacznę od leków zawierających teofilinę i/lub jej pochodną aminofilinę.

Jest ich wiele, mają różne nazwy handlowe, większość sprzedawana jest wyłącznie na receptę, jak Theo-Dur [a także Aminophyllinum, Euphyllinum, Theophyllinum, Theospirex] i inne. Osoby cierpiące na schorzenia wątroby, serca lub inne przewlekłe choroby powinny stosować je ostrożnie. Te nowszej generacji [np. Aminophyllinum] wydają się działać mniej drażniąco na przewód pokarmowy i można je przyjmować dwa razy dziennie. Zwłaszcza osoby starsze i te, które biorą inne leki, powinny bardzo skrupulatnie przestrzegać wskazań lekarza, aby uniknąć niepożądanych następstw skumulowanego działania środków. Kontrolując poziom teofiliny we krwi lekarz jest w stanie czuwać nad tym, by przyjmowana dawka była prawidłowa i niebezpieczeństwo skutków toksycznych wyeliminowane.

Inna grupa leków zapobiegających astmie to adrenalina i jej pochodne: trady-cyjna efedryna orcyprenalina [Astmopent] salbutamol [Ventolin] fenoterol [Berotec] [Berodual]. Można je przyjmować w tabletkach, płynie lub aerozolu. Często trzeba metodą prób sprawdzić, który z nich i w jakiej dawce działa u danej osoby najskuteczniej. Jednak wszystkie mogą dawać efekty uboczne – przy-spieszenie czynności serca, podwyższenie ciśnienia krwi, niepokój oraz drżenie mięśni – o różnym stopniu nasilenia. Osobom z nadciśnieniem, schorzeniami serca oraz tarczycy zalecam ostrożność w ich stosowaniu.

Hormony sterydowe to środki silniej działające podawane w leczeniu prze-wlekłej, ciężkiej i nawracającej astmy. Chcę jednak zwrócić uwagę na stosowany w aerozolu beklometazon [Beclocort, Becotide], który skutecznie również astmie zapobiega. Działa on miejscowo na śluzówkę i natychmiast zostaje unieczyn- niony przez organizm, nie gromadzi się więc w ustroju i nie stwarza ubocznych problemów jak hormony sterydowe przyjmowane doustnie. Należy jednak uważać, gdyż dłuższe jego stosowanie może spowodować grzybiczą infekcję gardła.

Wyżej wymienione leki mają przede wszystkim zapobiegać ostrym atakom astmy, ale większość może także łagodzić objawy już po ich wystąpieniu. Natomiast kromolinę [Intal, Cromogen] – do wdychania ze specjalnego aplikatora – zaleca się przyjmować wyłącznie prewencyjnie, gdyż przy ostrym ataku jest zupełnie bezużyteczna, może nawet nasilić duszności. Najskuteczniej działa u dzieci i, co ciekawe, doniesienia z Anglii dotyczące jej skuteczności są o wiele bardziej optymistyczne niż pochodzące ze Stanów Zjednoczonych. Gorąco polecam ten lek w każdym kraju.

Zarówno w profilaktyce, jak i w leczeniu dychawicy oskrzelowej, lepiej stosować nie jeden, a dwa środki lub więcej jednocześnie, bo taka kombinacja umożliwia przyjmowanie odpowiednio mniejszych dawek każdego z nich, a tym samym chroni przed przykrymi objawami ubocznymi, a nawet zatruciem, których często trudno uniknąć przy dużych dawkach jednego leku. Astma bardzo często czai się w tle infekcji dróg oddechowych – przeważnie wirusowego lub bakteryjnego zapalenia oskrzeli. W przypadkach takich infekcji picie dużych ilości płynów i podjęta natychmiast intensywna kuracja antybiotykami są na ogół skutecznym środkiem zapobiegawczym.

Astma, niezależnie od wywołującego ją mechanizmu, jest schorzeniem prze-wlekłym. Nigdy nie można kogoś uznać za kompletnie wyleczonego z astmy, ale zawsze można radykalnie zmienić obraz choroby – ataki duszności będą o wiele rzadsze i lżejsze. Rozpoznanie i unikanie zarówno alergenów, jak i czynników prowokujących duszności oraz optymalny wybór leków przeciwastmatycznych nowych generacji niejednego pacjenta uwalniają od napadów na całe lata.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kategorie