Polimiksyna-E

Znane są przypadki pacjentów, którzy stracili sluch-na ogół przejściowo, rzadziej trwale-po zażywaniu aspiryny. Zdarza się to w jedenastu przypadkach na tysiąc. U tratę słuchu może spowodować też jeden z kilku antybiotyków – streptomycyna (najszerzej stosowana – sześć przypadków na tysiąc), neomycyna (szeroko stosowana w celu obniżenia poziomu cholesterolu [w Polsce nie praktykowane] -dwanaście przypad-ków na tysiąc), kanamycyna (szesnaście na tysiąc) i gentamycyna (dwanaście na tysiąc). Tak samo mogą działać: ampicylina, chloramfenikol, polimiksyna-E, wankomycyna i wiomy cyna. Ototoksyczne również okazują się być niektóre środki moczopędne, np. kwas etakrynowy [Edecrin] (dwanaście przypadków na tysiąc) i – czasami – bardzo szeroko stosowany furosemid [Furosemidum], Chinina, zażywana gdy nocą chwytają skurcze mięśni nóg i znajdująca się w toniku dodawanym do ginu, oraz chinidyna, którą przepisałem owej pannie chorej na serce -również mogą tu zawinić (trzyy przypadki na tysiąc). Przyczyną utraty słuchu bywa wreszcie przyjmowanie niektórych z nowszych niesterydowych środków przeciw-zapalnych,przepisywanychwzapaleniu stawów, jaknp.indometacynafMetindol].

Jeśli więc w trakcie jakiejś terapii lekowej stwierdzisz, że gorzej słyszysz albo uświadomisz sobie, że słyszysz dźwięki rozlegające się we własnej głowie – jakby buczenie, dzwonki, łomoty lub gwizdy – spytaj lekarza, czy któryś z przyjmowanych leków nie jest ototoksyczny. Szczególnie czujne powinny być osoby powyżej sześćdziesięciu lat i/lub cierpiące na schorzenia nerek. Pamiętajcie też 0 zasięgnięciu opinii lekarza w sprawie leków kupowanych bez recepty, jeśli takie stosujecie – niech oceni je pod tym kątem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kategorie