Zaparcia

To, jak często oddajemy stolec, w jakich ilościach i jak regularnie, zależy od wielu różnych czynników – od wieku (gdy człowiek robi się starszy, ulegają spowolnieniu wszystkie funkcje organizmu), trybu życia (jeśli lekceważy się pierwsze parcie na stolec, bo jest się zbyt zajętym, można stracić swą szansę i czekać potem na wypróżnienie parę godzin lub nawet dobę, a powtarzanie się tej sytuacji grozi przewlekłym zaparciem), ilości wody i płynów, jakie się pije (osoby, które z takich czy innych powodów unikają wody, częściej miewają zaparcia), diety (spożywanie dużej ilości produktów zawierających błonnik sprawia, że przynajmniej raz dziennie są obfite i luźne stolce), aktywności fizycznej (gdy aktywna fizycznie osoba zostaje skazana nagle na leżenie w łóżku, będzie rzadziej oddawać stolec). Niektóre leki – wymieniam je w dalszej części rozdziału – mogą wywoływać przejściowe lub przewlekłe zaparcie może być też ono powodowane różnymi chorobami, nie mającymi nic wspólnego z funkcją jelit (np. niedoczynnością tarczycy czy udarem, który zwalnia perystaltykę jelit).

Takich i tym podobnych problemów dotyczy ten rozdział. Omawiam w nim kłopoty z nieregularnymi wypróżnieniami, które zdarzają się od czasu do czasu i mogą doprowadzić do przewlekłego zaparcia, ale nie są spowodowane chorobą w obrębie układu trawiennego. Bo zupełnie czym innym jest nagła zmiana nawyków wypróóżniania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kategorie